शान्ता भट्टराई सजिलाे भाे गुन्डागर्दि काम गरू त ठेला हुन्छ। बास्तबिकता भनौ भने दुनियाकाे रेला हुन्छ।। बुद्धि बेचि खानै गाराे जति बिद्वान भए पनि साेझाे साजाे सत्यकामकाे कलियुगमा हेला हुन्छ।।
उनको याद भुलाउन, आजभोलि पिउन थालेको छुकलेज जान छाडे मैले, भट्टीतिर धाउन थालेको छु अचानोको पीडा र वेदना खुकुरीले नबुझी दिएपछिचोटपटक लागेपनि, बुचपचाउदै जीउन थालेको छु सिन्दुर पोतेमा सजिएर उनी
दीपा तिम्सना पौडेल सानछ नेपाली हुँ , कतै नझुक्ने मेरो शिर छआस्थाको धरोहर गिर्जाघर,गुम्बा र मन्दिर छ बाध्यताले परदेशिएँ पर्कन्छु ,एकदिन पक्काआफू मेटिएमात्र ,मेटिएला जुन तस्बिर छ मिहेनतीको हार कदापि
हाँस्थ्यौँ खेल्थ्यौँ जिन्दगीमा रमाईडुल्थ्यौँ आमासाथ औंला समाईफर्के हुन्थ्यो जिन्दगी बाल्यकालहुन्थ्यो कस्तो दिव्य आहा कमाल । बारीकान्ला खेतका ती गरामाखोलानाला स्वर्ग जस्तै धरामाखेल्दाखेल्दै साँझ पर्थ्यो झमक्कसम्झे पर्छौँ आज सम्पूर्ण छक्क ।
